مشاوره حقوقی تلفنی رایگان

شماره تماس : 09122262185

ثبت برند و مراحل و مدارک ثبت برند چیست؟

به طور حتم هر تاجر و بازرگانی که محصول یا خدمتی را به بازار عرضه میکند روزی این تصمیم را خواهد گرفت که علامت تجاری یا همان برند مخصوصی را برای محصول یا خدمات خود اختیار نماید.

چرا که علامت تجاری یا همان برند یکی از مهمترین عناصر در امر بازاریابی و موفقیت در روند فعالیت یک سازمان، یک شرکت، یا یک تاجر است. 

تاثیر دیگری که یک علامت تجاری یا یک برند در روند موفقیت یک سازمان خواهد داشت، اعتمادسازی است که خود به تنهایی در رونق کسب و کار نقش بسیارمهمی دارد.

حال که به اهمیت یک برند پی بردیم، بهتر است مراحل و مدارک مورد نیاز برای ثبت برند را نیز بررسی کنیم:

اولین مرحله برای ثبت برند این است که به سایت کلیک کنید مراجعه فرمایید و ثبت نام فرمایید.
 پس از اینکه مدارکی که در پایین همین صفحه آنها را ذکر خواهیم کرد را آماده کرده و مراحل را سپری کردید، این سامانه کد رهگیری ای را در اختیار شما خواهد گذاشت.
پس از تایید مدارک توسط کارشناس یا کارشناسان مربوطه در اداره مربوطه، دو نسخه قرارداد به آدرس شخص متقاضی ثبت برند، ارسال خواهد شد.
متقاضی ثبت برند باید هر 2 نسخه را امضا کرده و یکی از نسخه ها را به همراه مدارک برابر اصل شده ی احراز هویت و شرکت، به اضافه ی فیش واریزی به آدرس اداره ثبت شرکتها ارسال کند تا پس از دریافت مدارک توسط اداره مالکیت صنعتی مراحل ثبت آغاز بشود.
اداره ی مالکیت صنعتی پس از بررسی اظهارنامه ارسالی از طرف متقاضی ثبت برند، و انطباق آن با قوانین مربوطه و تایید اینکه با قوانین مطابق بوده، برند مشابهی وجود نداشته و یا عین آن برند وجود ندارد، علامت تجاری یا همان برند را قابل ثبت دانسته و برای آگهی مربوطه اجازه انتشار را می دهد.
اگر نقصی درمدارک ارسالی یا در اظهارنامه وجود داشته باشد، ابلاغیه رفع نقص را برای متقاضی ثبت برند ارسال میکنند.

در موارد ذیل ابلاغیه رد اظهارنامه برای متقاضی ثبت برند ارسال میگردد:

1.      در صورتی که الزامات قانونی در عنوان یا تصویر علامت تجاری (برند) رعایت نشده باشد.

2.      در صورتی که عین علامت مورد درخواست متقاضی ثبت برند برای کالای مورد نظر وی قبلا توسط شخص دیگری ثبت شده باشد.

3.      کالا یا خدمات  قابل ثبت نباشد.

قابل ذکر است که در فاصله ی زمانی تقدیم اظهارنامه تا ثبت علامت تجاری، متقاضی ثبت برند دارای تمامی حقوقی است که پس از ثبت نیز خواهد داشت. یعنی به بیان دیگر متقاضی ثبت برند از ابتدای تقدیم اظهارنامه به اداره مالکیت صنعتی تا ثبت آن، صاحب آن محسوب میشود، مگر اینکه برند وی قابل ثبت نباشد.

ü      مدت اعتبار ثبت برند (علامت تجاری) بعد از هر بار ثبت یا تمدید 10 سال میباشد.

ü      درخواست تمدید علامت تجاری باید 6ماه قبل از تاریخ 10 سال باشد.

ü      تا 6ماه پس از اتمام تاریخ اعتبار برند، تمدید آن با پرداخت جریمه ممکن است.

ü      برند قابل نقل و انتقال می باشد.

ü      برای ثبت برند به صورت بین المللی باید اول آن را در کشور مبدا (ایران) ثبت کرده و سپس از طریق معاهده مادرید آن را به ثبت برسانید. ( در معاهده  مادرید 85 کشور عضو هستند.)

 

چه عناوینی برای ثبت برند مناسب و چه عناوینی نامناسب هستند؟

 

عناوین مناسب برای ثبت برند :

·        نام های چند سیلابی و ترکیبی مناسب هستند و شانس بالایی برای ثبت به عنوان برند را دارند.

·        اسامی ای که خاص باشند  و  یا ساختگی باشند.

·        ثبت برند هم به صورت حقیقی و هم به صورت حقوقی قابل  انجام است.پس میتوان عنوان شرکت یا نام خانوادگی خود را در کنار نامی دیگر جهت ثبت برند(علامت تجاری) استفاده کرد.

·        عنوان تجاری (برند) میتواند به فارسی، به لاتین ، یا ترکیبی از این دو باشد.

 

عناوین غیرمناسب برای ثبت برند :

اعداد نه به صورت انگلیسی و نه به صورت فارسی به تنهایی قابل ثبت نیستند.
اگر نام برند شما 50% یا نزدیک 50% به نام های تجاری دیگر شبیه باشد، امکان ثبت برند شما ضعیف است.
اسامی و علائم مشهور قابل ثبت نیستند.
اسامی مخالف یا موازین اخلاقی و شئونات اسلامی قابل ثبت نیستند.
واژه های عام قابل ثبت نیستند.
علامت تجاری موسسات رسمی مثل همراه اول و ایرانسل و هلال احمر و... قابل ثبت نیستند.
واژه های توصیف کننده مثل شیرین، بلند و... قابل ثبت نیستند.
علائم گمره کننده و علائمی که باعث اشتباه مصرف کننده شوند قابل ثبت نیستند.
پرچم و نشان های سلطنتی و علائم رسمی دولت قابل ثبت نیستند.
 

مدارک مورد نیاز برای درج درخواست ثبت برند در سامانه

 

ثبت برند اشخاص حقیقی :

1)    اصل و کپی شناسنامه و کارت ملی

2)    امضای وکالت نامه و فرم تقاضای علامت

3)    داشتن جواز کسب و یا جواز تاسیس از صنایع

4)    ارائه شکل و نام تجاری در ابعاد ۱۲×۱۲ سانتیمتر

5)    داشتن کارت بازرگانی (در صورت لاتین بودن نام تجاری)

 

ثبت برند اشخاص حقوقی (شرکتی ) :

·        کپی شرکتنامه و روزنامه رسمی و آخرین تغییرات

·        کپی شناسنامه و کارت ملی افرادی که در شرکت حق امضا دارند.

·        داشتن کارت بازرگانی (در صورت لاتین بودن نام تجاری)

·        ارائه شکل و نام تجاری در ابعاد ۱۲×۱۲ سانتیمتر

·        داشتن جواز تاسیس (جواز صنایع)

 

ü     باید به این نکته توجه داشت که داشتن کارت بازرگانی فقط در صورتی نیاز است که متقاضی ثبت برند، درخواست ثبت یک برند لاتین را داشته باشد.

 

 

 

طبقات در ثبت برند چه اهمیتی دارند؟

                                   

اهمیت طبقه بندی در برند به این معناست که برند و علامتی که توسط متقاضی ثبت برند به ثبت میرسد، تنها در همان طبقه ای که به ثبت رسیده است، محافظت می شود.

یعنی در صورتی که به عنوان مثال شما برندی را در طبقه ی لوازم الکتریکی به اسم تیراژه ثبت کرده باشید، شخص دیگری میتواند برند تیراژه را در طبقه ی مواد غذایی به ثبت برساند.

 

طبقات بین المللی علائم صنعتی و تجاری طی لیستی از سوی سازمان اسناد و املاک کشور بیان شده است :

طبقه 1 – مواد شيميايي مورد استفاده در صنايع، علوم، عكاسي و همچنين كشاورزي، باغباني و جنگلباني؛ رزين‌هاي مصنوعي پردازش نشده؛ پلاستيك‌هاي پردازش نشده؛ كودهاي گياه؛ تركيبات اطفاء حريق؛ مواد آبكاري و جوشكاري فلزات؛ مواد شيميايي براي نگهداري مواد غذايي؛ مواد دباغي؛ چسب‌هاي صنعتي.

طبقه 2 – رنگ، روغن؛ جلا؛ لاك؛ موادضدرنگ زدگي و جلوگيري كننده از فاسد شدن چوب؛ مواد رنگي؛ مواد تثبيت رنگ، رزين يا صمغ‌هاي خام طبيعي؛ فلزات به صورت پودر يا ورق براي نقاشان ساختمان، چاپگرها و هنرمندان.

طبقه 3 – تركيبات سفيدكننده و ساير مواد مخصوص شستشوي لباس؛ مواد مخصوص تميز كردن، براق كردن، لكه‌گيري و سائيدن؛ صابون؛ عطريات، روغن‌هاي اسانس، مواد آرايشي؛ لوسيون‌هاي مو؛ گرد و خمير دندان.

طبقه 4 – روغن‌ها و گريس‌هاي صنعتي؛ روان‌كننده‌ها، تركيبات گردگيري، مرطوب كردن و جذب رطوبت؛ انواع سوخت (شامل سوخت موتور) و مواد روشنايي؛ انواع شمع و فتيله چراغ.

طبقه 5 – مواد داروئي و بيطاري؛ مواد بهداشتي براي مصارف پزشكي؛ مواد رژيمي براي مصارف پزشكي، غذاي كودكان؛ انواع گچ شكسته‌بندي، لوازم زخم‌بندي؛ مواد پركردن دندان، موم د ندانسازي؛ ضدعفوني كننده‌ها؛ مواد نابودكننده حشرات موذي؛ قارچ كش، مواد دفع نباتات هرزه.

طبقه 6 – فلزات عادي و آلياژهاي آن‌ها؛ مواد ساختماني فلزي؛ ساختمان‌هاي فلزي قابل حمل؛ مواد فلزي خطوط راه‌آهن؛ كابل و سيم‌هاي غيربرقي از جنس فلزات عادي؛ آهن‌آلات، اقلام كوچك فلزي؛ لوله و مجراهاي فلزي؛ گاوصندوق؛ اجناس ساخته شده از فلزات عادي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ سنگ‌هاي  معدني فلزات.

طبقه 7 – انواع ماشين و ماشين‌هاي افزار؛ انواع موتور (به استثناء موتور وسائط نقليه زميني)؛ قفل و بست  حلقه‌هاي اتصال قطعات ماشين‌ها و قطعات انتقال قوه (به غير از اتصالات و اجراء انتقال قوه وسائط نقليه زميني)؛ لوازم و ابزار كشاورزي (به استثناي ابزارهاي دستي)؛ ماشين جوجه كشي.

طبقه 8 – انواع  ابزار و لوازم دستي (كه با دست كار مي‌كنند)؛ سرويس كارد و قاشق و چنگال، سلاح كمري، تيغ.

طبقه 9 – اسباب و آلات علمي، دريانوردي، مساحي، عكاسي، سينمايي، بصري، وزن كردن، اندازه‌گيري، علامت دادن، كنترل و مراقبت (نظارت)، نجات و آموزش؛ اسباب و لوازم هدايت، قطع و وصل، تبديل، ذخيره‌سازي، تنظيم يا كنترل جريان برق؛ آلات و اسباب ضبط، انتقال يا تكثير صوت يا تصوير؛ اسباب ذخيره اطلاعات مغناطيسي، ديسك‌هاي قابل ضبط؛ ماشين‌هاي فروش خودكار و مكانيسم دستگاه‌هايي كه به سكه كار مي‌كنند؛ صندوق‌هاي ثبت مبلغ دريافتي، ماشين‌هاي حساب، تجهيزات داده‌پردازي و رايانه‌اي؛ دستگاه آتش نشاني.

طبقه 10 – آلات و ابزار جراحي، پزشكي، دندانسازي و بيطاري، اندام‌هاي مصنوعي، دندان و چشم‌مصنوعي؛ اقلام ارتوپدي؛ مواد بخيه زني.

طبقه 11 – دستگاه‌هاي روشنايي، حرارتي، مواد بخار، طبخ، خنك كردن، تهويه، تأمين آب بهداشتي.

طبقه 12 – وسائط نقليه، دستگاه‌هاي حمل و نقل زميني، دريايي يا هوايي.

طبقه 13 – اسلحه گرم؛ مهمات و انواع پرتابه (از قبيل موشك، خمپاره و غيره)؛ مواد منفجره؛ مواد وسايل آتشبازي.

طبقه 14 – فلزات گرانبها و آلياژهاي آن‌ها و كالاهايي كه با فلزات گرانبها ساخته شده يا با آن‌ها روكش شده‌اند و در ساير طبقات ذكر نشده‌اند؛ جواهرات، سنگ‌هاي گرانبها؛ اسباب و لوازم ساعت‌سازي و زمان سنجي.

طبقه 15 – آلات موسيقي.

طبقه 16 – كاغذ، مقوا و كالاهاي ساخته شده از آن‌ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ مطالب چاپ شده، مواد صحافي؛ عكس؛ نوشت‌افزار؛ چسب براي مصارف تحريري يا خانگي؛ لوازم نقاشي؛ قلم مو نقاشي؛ ماشين تحرير و لوازم ملزومات دفتري (به استثناي مبلمان) مواد آموزشي و تدريس ( به استثناي دستگاه‌ها)؛ مواد پلاستيكي براي بسته‌بندي (كه در ساير طبقات ذكر نشده‌اند)؛ حروف و كليشه چاپ.

طبقه 17 – لاستيك، كائوچو، صمغ، آزبست (پنبه نسوز)، ميكا (سنگ طلق) و كالاهاي ساخته شده از اين مواد كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ پلاستيك داراي شكل و قالب خاص براي استفاده در توليد ساير كالاها؛ مواد بسته‌بندي، درپوش‌گذاري، انسداد و عايق‌بندي؛ لوله‌هاي قابل ارتجاع غيرفلزي.

طبقه 18 – چرم و چرم مصنوعي و كالاهاي ساخته شده از آن‌ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ پوست حيوانات؛ چمدان، كيسه و كيف‌هاي مسافرتي؛ چتر، چتر آفتابگير و عصا؛ شلاق، يراق و زين و برگ.

طبقه 19 – مواد و مصالح ساختماني (غيرفلزي)؛ لوله‌هاي غيرفلزي سخت و غيرقابل انعطاف براي استفاده در ساختمان؛ آسفالت، قير و قطران؛ ساختمان‌هاي متحرك غيرفلزي؛ بناهاي يادبود غيرفلزي.

طبقه 20 – مبلمان و اثاثيه، آيينه، قاب عكس؛ كالاهاي ساخته شده از چوب، چوب پنبه، ني، حصير، شاخ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ، صدف، كهربا، صدف مرواريد، كف دريا و بدل كليه اين مواد يا ساخته شده از پلاستيك (كه در ساير طبقات ذكر نشده‌اند).

طبقه 21 – ظروف خانگي يا لوازم آشپزخانه (كه از فلزات قيمتي ساخته يا روكش نشده‌اند)؛ شانه و ابر و اسفنج؛ انواع برس  قلم مو(به استثناي قلم موهاي نقاشي)؛ مواد ساخت برس؛ لوازم نظافت و تميزكاري؛ سيم ظرفشويي؛ شيشه كار شده يا نيمه كار شده (به استثناي شيشه مورد استفاده درساختمان‌ها) شيشه آلات، اشياء ساخته شده از چيني و سفال كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند.

طبقه 22 – طناب، رسيمان، تور، چادر، سايبان، برزنت (تارپولين)، بادبان و شراع، كيسه و گوني كه در طبقات ديگر ذكر نشده است؛ مواد لايي و لايه‌گذاري و پوشال (به استثناي لاستيك و پلاستيك)؛ مواد خام ليفي براي نساجي.

طبقه 23 – انواع نخ و رشته براي مصارف پارچه بافي و نساجي.

طبقه 24 – محصولات نساجي و پارچه‌اي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ انواع روتختي و روميزي.

طبقه 25 – انواع لباس و پوشاك، پاپوش و پوشش سر.

طبقه 26 – انواع توري و قلابدوزي، روبان، بند (نوار) حاشيه و قيطان؛ دكمه، قزن قفلي، سنجاق و سوزن ته‌گرد؛ گل‌هاي مصنوعي.

طبقه 27 – انواع فرش، قاليچه، حصير و زيرانداز، لينوليوم و ساير كف پوش‌ها، آويزهاي ديواري (غيرپارچه‌اي).

طبقه 28 – انواع بازي و اسباب بازي؛ لوازم ورزشي و ژيمناستيك كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ تزئينات درخت كريسمس.

طبقه 29 – گوشت، گوشت ماهي، گوشت طيور و شكار؛ عصاره گوشت؛ سزيجات و ميوه‌جات به صورت كنسرو، خشك شده و پخته شده؛ انواع ژله، مربا و كمپوت؛ تخم مرغ، شير و محصولات لبني؛ روغن‌ها و چربي‌هاي خوراكي.

طبقه 30–  قهوه، چاي، كاكائو، شكر، برنج، نشاسته كاسار يا مانيوك (تاپيوكا)، نشاسته نخل خرما (ساگو)، بدل قهوه؛ آرد و فراورده‌هاي تهيه شده از غلات، نان، نان شيريني، شيريني‌جات، شيريني يخي؛ عسل، ملاس يا شيره قند؛ مايه خمير، گرد مخصوص شيريني‌پزي يا پخت نان؛ نمك، خردل؛ سركه، انواع سس (چاشني) ادويه جات، يخ.

طبقه 31 – محصولات كشاورزي، باغداري و جنگلباني و دانه‌هايي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ حيوانات زنده؛ ميوه و سبزيجات تازه؛ بذر؛ گياهان و گل‌هاي طبيعي؛ غذاي حيوانات؛ مالت (جو سبز خشك شده).

طبقه 32 –   ماءالشعير؛ آب‌هاي معدني وگازدار و ساير نوشيدي‌هاي غيرالكلي؛ آبميوه و شربت‌هاي ميوه‌اي؛ شربت و تركيبات مخصوص ساخت نوشابه.

طبقه 33 – ….

طبقه 34– تنباكو، لوازم تدخين؛ كبريت.

خدمات

طبقه 35 – تبليغات؛ مديريت تجاري؛ امور اداري تجارت؛ كارهاي دفتري و اداري.

طبقه 36 – بيمه؛ امور مالي؛ امور پولي؛ امور مربو به معاملات املاك و مستغلات.

طبقه 37 – ساختمان‌سازي؛ تعمير و بازسازي؛ خدمات نصب.

طبقه 38 – مخابرات از راه دور.

طبقه 39 – حمل و نقل؛ بسته‌بندي و نگهداري كالاها؛ تهيه مقدمات و ترتيب دادن مسافرت‌ها.

طبقه 40 – بهسازي و عمل‌آوري مواد.

طبقه 41 – آموزش و پروش؛ دوره‌هاي كارآموزي وتعليمي؛ تفريح و سرگرمي؛ فعاليت‌هاي ورزشي و فرهنگي.

طبقه 42 – خدمات علمي و فناوري و تحقيق و پژوهش و طراحي در اين زمينه؛ خدمات تجزيه و تحليل و تحقيقات صنعتي؛ طراحي و توسعه نرم‌افزار و سخت افزارهاي رايانه‌اي.

طبقه 43 – خدمات عرضه اغذيه و نوشابه؛ تأمين مسكن و محل اقامت موقت.

طبقه 44 – خدمات پزشكي؛ خدمات بيکاري؛ مراقبت‌هاي بهداشتي؛ و زيبايي براي انسان‌ها ياحيوانات؛ خدمات كشاورزي، باغداري و جنگلداري.

طبقه 45 – خدمات شخصي يا اجتماعي كه توسط ديگران براي رفع نيازهاي افراد ارائه مي‌شوند؛ خدمات امنيتي براي محافظت از افراد، اموال و دارايي‌ها؛ خدمات حقوقي

 

ضمانت اجرای کیفری نقض حقوق مالکیت صنعتی

 

در مواد ۴۶ و ۴۷ قانون ثبت علائم و اختراعات سابق (۱۳۱۰) امکان طرح دعوی جزایی در خصوص علائم تجاری و اختراعات وجود داشت اما اشاره‌ای به اعمال مجرمانه و نیز مجازات‌های مربوط به آن نکرده بود و شکایات مربوط به این جرایم در تهران مطرح می‌شد.

در صورتی که ارتکاب این جرایم در خارج از حوزه تهران صورت می‌پذیرفت تحقیقات مقدماتی در آن شهر صورت گرفته و برای رسیدگی به دادگاه های تهران ارسال می گردید.

 

قانون اصلاح ماده ۲۴۴ و ماده ۲۴۹ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۱۰ نیز مقرراتی در مورد تعیین مجازات در خصوص نقض علامت تجاری و حق اختراع را در خود جای داده بود.

 

۱-  قانون مجازات اسلامی

 

مبحث چهارم قانون مجازات اسلامی طی مواد ۱۲۰ تا ۱۲۵ به ” دسیسه و تقلب در کسب و کار و تجارت ” اختصاص پیدا کرده  است . در این مبحث مجازات حبس و شلاق با تعیین حداقل و حداکثر تعیین گردیده است.

 

۲- قانون حمایت از نشانه‌های جغرافیایی (مصوب ۱۸/۲/۱۳۸۳)

 

ماده ۶ قانون با جرم انگاری تجاوز به موارد احصاء شده در ماده ۲ با عنوان حقوق دارنده ، برای مرتکب جرم ، مجازات حبس و جزای نقدی تعیین کرده است .

 

 ماده ۶ – هرشخصی که مرتکب اعمال مندرج در ماده (۲) شود علاوه بر جبران خسارت به جزای نقدی از ده میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۱۰) ریال تا پنجاه میلیون (۰۰۰ ۰۰۰ ۵۰) ریال یا حبس تعزیری از نود و یک روز تا شش ماه و یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.

 

 تبصره – درصورت لزوم، دادگاه میتواند بهدرخواست مدعی خصوصی دستور موقت مناسب صادر کند.

 

عناوین مجرمانه که به موجب ماده ۲ این قانون مقرر گردیده عبارت است از:

 

ماده ۲ – هر شخص یا هر گروه ذینفع میتواند درخصوص نشانه‌های جغرافیائی به منظور جلوگیری از اعمال زیر یا مطالبه ضرر و زیان ناشی از آنها در دادگاه اقامه دعوی نماید:

 

الف – معرفی و انتساب غیرواقعی و گمراه‌کننده مبدأ جغرافیایی کالا.

 

ب – هرگونه استفاده از نشانه‌های جغرافیایی که مطابق ماده (۱۰ مکرر) کنوانسیون پاریس مصداق رقابت نامشروع باشد.

 

۳- قانون تجارت الکترونیکی (مصوب ۱۱/۱۱/۱۳۸۲)

 

این قانون در ماده ۶۵ و ۶۶  ، به حمایت از اسرار و علائم تجاری به جهت تضمین و حمایت از رقابت‌های مشروع، استفاده از نام تجاری را چه به صورت دامنه باشد و یا هر نوع نمایش برخط دیگر در صورتی که موجب فریب یا مشتبه شدن اصالت کالا و خدمات به طرف شود ، ممنوع و مشمول مجازات دانسته است..

 

در مبحث چهارم نیز با عنوان «نقض حفاظت از داده پیام در بستر مبادلات الکترونیکی»، فصل دوم آن به مجازات نقض اسرار تجاری و فصل سوم آن نیز به مجازات نقض علامت تجاری اختصاص داده شده است. با بررسی مواد این قانون نیز ملاحظه می‌شود که مجازات‌های تعیین شده حبس و جزای نقدی بوده و دارای اقل و اکثر هستند.

 

در ماده ۷۵ متخلفین از ماده ۶۴ که در بستر مبادلات الکترونیکی به منظور رقابت، منفعت یا ورود خسارت به بنگاه‌های تجاری، صنعتی، اقتصادی و خدماتی، با نقض حقوق قراردادهای استخدامی مبنی بر عدم افشای اسرار شغلی و یا دستیابی غیرمجاز ، اسرار تجاری آن را برای خود تحصیل نموده یا برای اشخاص ثالث افشا نماید به حبس از شش ماه تا دوسال و نیم و جزای نقدی معادل ۵۰ میلیون ریال محکوم خواهد شد و برای تخلف از علائم تجاری با شرایط ماده ۶۶ ، ۱ تا ۳ سال حبس و جزای نقدی از ۲۰ میلیون ریال تا ۱۰۰ میلیون ریال در نظر گرفته شده است. که شرح مواد فوق الذکر در ذیل آمده است:

 

ماده ۶۴ – به منظور حمایت از رقابت‌های مشروع و عادلانه در بستر مبادلات الکترونیکی، تحصیل غیرقانونی اسرار تجاری و اقتصادی بنگاه‌ها و مؤسسات برای خود و یا افشای آن برای اشخاص ثالث در محیط الکترونیکی جرم محسوب و مرتکب به مجازات مقرر در این قانون خواهد رسید.

 

ماده ۶۵ – اسرار تجاری الکترونیکی «داده پیام»ی است که شامل اطلاعات، فرمول‌ها، الگوها، نرم‌افزارها و برنامه‌ها، ابزار و روش‌ها، تکنیک‌ها و فرایندها، تألیفات منتشرنشده، روش‌های انجام تجارت و داد و ستد، فنون، نقشه‌ها و فراگردها، اطلاعات مالی، فهرست مشتریان، طرح‌های تجاری و امثال اینها است، که به طور مستقل دارای ارزش اقتصادی بوده و در دسترس عموم قرار ندارد و تلاش‌های معقولانه‌ای برای حفظ و حراست از آنها انجام شده است.

 

ماده ۶۶ – به منظور حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان و تشویق رقابت‌های مشروع در بستر مبادلات الکترونیکی استفاده از علائم تجاری به صورت نام دامنه

 

(Domain Name) و یا هرنوع نمایش بر خط (Online) علائم تجاری که موجب فریب یامشتبه شدن طرف به اصالت کالا و خدمات شود ممنوع و متخلف به مجازات مقرر در اینقانون خواهد رسید.

 

ماده ۷۵ -متخلفین از ماده (۶۴) این قانون و هرکس در بستر مبادلات الکترونیکیبه منظور رقابت، منفعت و یا ورود خسارت به بنگاههای تجاری، صنعتی، اقتصادی وخدماتی، با نقض حقوق قراردادهای استخدام مبنی بر عدم افشای اسرار شغلی و یادستیابی غیرمجاز، اسرار تجاری آنان را برای خود تحصیل نموده و یا برای اشخاص ثالثافشا نماید به حبس از شش ماه تا دو سال و نیم، و جزای نقدی معادل پنجاه میلیون(۰۰۰ ۰۰۰ ۵۰) ریال محکوم خواهد شد.

 

با مقایسه این مواد ملاحظه می‌شود که در ماده ۷۵ علاوه بر جمع مجازات بین حبس و جزای نقدی، میزان جزای نقدی معین شده و به وضعیت متهم و میزان درجه ارتکاب جرم توجهی نشده اما مجازات حبس به صورت اقل و اکثر تعیین شدهاست.

 

البته جمع بین این مجازات‌ها خلاف سیاست‌های اتخاذی مبنی بر حبس زدایی است و به هر حال می‌بایست کیفر حبس مورد حکم قرار بگیرد.

 

همچنین مجازات‌های تبعی علاوه بر مجازات های اصلی در نظر گرفته نشده است و این نقیصه با توجه به رویکرد قانون مجازات اسلامی در ماده ۶۲ مکرر می بایست در اصلاح قوانین مدنظر قرار داده شود.

 

۴- قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری (مصوب ۱۳۸۶)

 

بر اساس ماده ۶۱ این قانون، هر شخصی اعمالی را که طبق مواد ۱۵ ،۲۸ و ۴۰ جزء حقوق مالک محسوب می‌شود و یا عمل غیرقانونی مندرج در ذیل ماده ۴۷ ، که هرگونه استفاده از یک نام تجاری توسط اشخاص ثالث اعم از اینکه به صورت نام تجارتی باشد یا علامت یا علامت جمعی ، یا هرگونه استفاده از آنها که عرفاً باعث فریب عموم شود ،  مرتکب شود ، مجرم شناخته شده و علاوه بر جزای نقدی به حبس تعزیری از ۹۱ روز تا ۶ ماه یا هر دو محکوم می‌شود. در این ماده نیز صرفاً به تعیین مجازات حبس و جزای نقدی اکتفا شده است و تصمیمی در خصوص اموال و اشیا حاصل از جرم یا ابزار و ادوات مورد استفاده در ارتکاب جرم گرفته نشده است .این در حالی است که مطابق ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی، قانونگذار تعیین تکلیف نسبت به این اموال و اشیاء را وظیفه دادستان ، بازپرس و قاضی دانسته است :

 

بازپرس یا دادستان در صورت صدور قرار منع تعقیب یا موقوف شدن تعقیب باید تکلیف اشیا و اموال کشف شده را که دلیل یا وسیله جرم بوده و یا از جرم تحصیل شده یا حین ارتکاب استعمال و یا برای استعمال اختصاص داده شده است تعیین کند تا مسترد یا ضبط یا معدوم شود. در مورد ضبط دادگاه تکلیف اموال و اشیاء را تعیین خواهد کرد. همچنین بازپرس و یا دادستان مکلّف است مادام که پرونده نزد او جریان دارد به تقاضای ذی نفع با رعایت شرایط زیر دستور ردّ اموال و اشیای مذکور در فوق را صادر نماید:

 

۱- وجود تمام یا قسمتی از آن اشیاء و اموال در بازپرسی یا دادرسی لازم نباشد.

 

۲- اشیاء و اموال بلامُعارِض باشد.

 

۳- در شمار اشیاء و اموالی نباشد که باید ضبط یا معدوم شود.

 

در کلیه امور جزایی دادگاه نیز باید ضمن صدور حکم یا قرار یا پس از آن، اعم از اینکه مبنی بر محکومیت یا برائت یا موقوف شدن تعقیب متهم باشد، نسبت به اشیاء و اموالی که  وسیله جرم بوده یا در اثر جرم تحصیل شده یا حین ارتکاب استعمال و یا برای استعمال اختصاص داده شده حکم مخصوص صادر و تعیین نماید که آنها باید مسترد یا ضبط یا معدو شود.

 

لذا با استناد به این ماده قاضی می بایست در این خصوص اظهارنظر نماید. از سوی دیگر هیچ گونه محرومیت اجتماعی یا بستن موسسه و تعطیلی کار برای موسسات و اشخاص حقوقی متخلف درنظر گرفته نشده است.

 

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

  1. ارسال نظر بعنوان یک مهمان
0 کاراکتر ها
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

مطالب مرتبط

هر آنچه در مورد شرکت با مسئولیت محدود باید بدانید

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک…

هر آنچه که باید در مورد شرکت تضامنی بدانید

شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت…

آشنایی با انواع ورشکستگی

یکی از مهمترین مصادیق ورشکستگی به تقصیر که هم‌اکنون موارد بسیاری از آن در دادگاه‌ها…

ورشکستگی

ورشکستگی در اصطلاح حقوق تجارت، حالت تاجری است که از پرداخت دیون خود متوقف شود یعنی نتواند…

شرکت مسئولیت محدود را بشناسید :

چنانچه دو یا چند نفر بخواهند شرکتی تاسیس کنند که بار مسئولیتی زیاد برای آنها نداشته باشد.…
logo2.png

موسسه حقوقی عادل یار متشکل از وکیل های متخصص دادگستری و کارشناسان مجرب حقوقی همراه با شما تا رسیدن به نتایج مطلوبتان خواهد بود.

آدرس : بلواردادمان-خيابان سپهر-کوچه کوثر

موبایل: 09122262185

تمامی حقوق این سایت متعلق به موسسه حقوقی عادل یار می باشد.

طراحي و سئو وب سايت با توسط Razhur.com

Search